Ik drink nooit geen alcohol. En de dubbele ontkenning is expres. Want ik moet jullie iets bekennen: ik heb altijd gezegd dat ik geen alcohol drink, maar het tegendeel heeft zich bewezen. Nee, ik ben geen alcoholist. Ik ga ook nooit uit. Ik drink ook niet met vrienden mee, nee. Ik zit niet aan de wijn en ook niet aan het bier. Daar houd ik niet van, ik vind het nergens naar smaken. En toch heb ik eens in de zoveel tijd een beetje alcohol in mijn lichaam (vroeger stiekem een stuk meer dan tegenwoordig, zelfs toen ik nog geen zestien was)…

Vandaag is het eerste Paasdag. Op social media zie ik veel berichtjes langskomen die met het thema te maken hebben. Zo ook kortingscodes en meer van webwinkels (‘Plaats je bestelling bij mijn shop? Je krijg een gratis kaart erbij!’). Erg leuk allemaal, maar eigenlijk heb ik Pasen nooit echt uitgebreid gevierd. Uiteraard zijn de paaseitjes of eventuele andere chocoladeproducten (ooit opgevallen hoeveel chocolade er tijdens feestdagen wordt verkocht?) in huis gehaald en staan er paasstukjes in huis. Maar het echt vieren? Nee, zo ken ik deze nationale feestdagen niet. Toch heb ik nu, op wonderbaarlijke wijze, toch een gevoel dat het Pasen is.

Precies een jaar geleden stortte de wereld van de familie Van Gorp in. Dochter en zusje Guusje bleek geen longontsteking te hebben, maar een zeldzame vasculaire tumor in haar longen. De zeven maanden daarna leefden de ouders, Lowie en Yvonne, tussen hoop en onzekerheid. Behandeling in, behandeling uit. Op 30 oktber 2011 heeft Guusje het leven verlaten te midden van haar gezin. Ze heeft haar eigen moment gekozen. Haar ouders, broers en zussen denken iedere dag aan haar. Maar er zijn nog veel mensen die haar aan haar denken. Is KanjerGuusje alleen nog maar een herinnering of is ze meer?

Gister was ik nog even onzeker: zouden de ouders van #kanjerguusje wel naar Friesland kunnen komen door de sneeuw in het hele land? Even snel een tweet versturen. Jahoor, we komen als de wegen begaanbaar zijn, kwam het antwoord terug van Lowie. Nog steeds even afwachten, maar vanochtend bleek er niets aan de hand te zijn. Na eventjes een paar uur online werken, was het ineens 13.45 uur. Op naar de Bruna in Heerenveen. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik nog geen bekende ben in deze stad, maar door het opletten tijdens het rijden door Heerenveen met vriendje wist ik waar ik heen moest. Op de fiets en door de sneeuw. Op sommige momenten wel even afgestapt, in het centrum glij je alleen al uit als je even loopt. Rustig aan, alle tijd…

Ideeën komen dagelijks bij me op. In mijn gedachten fantaseer ik erg veel. Zo nu en dan zitten er ideeën voor verhalen in, maar ook voor one shots en scènes. Deze inspiratie momenten komen vrij vaak voor, maar ik schrijf nooit alles op. Soms is het niet voor de buitenwereld bedoeld, maar soms vind ik het ook fijn om het niet op te schrijven. Mijn fantasie moet wel een beetje bij mij blijven. Maar vele creatieve ideeën post ik online, op mijn blog. Zo ook met verschillende scènes. Voor zowel fanfictie als blog. Schrijven vind ik heerlijk, een ontspanning. Maar… hoe doe ik dat dan…?