Ik houd van verzamelen. Het verzamelen van kaarten. Ik doe het al een aantal jaar. Eerst alleen kaarten die ik kreeg op mijn verjaardag en met Kerstmis en oud en nieuw. Later ook kaarten die ik zelf kocht in het buitenland en op vakantie. Beschreven of onbeschreven, dat maakte me niet veel uit: iedere kaart was er één.

We waren al gewaarschuwd: het weer slaat om. Het zal gaan dooien. Zondag is de laatste dag om te schaatsen. Pak die kans. En toch had ik ergens nog de hoop dat het zou blijven vriezen. Niet zozeer omdat ik de kou met beide armen omring, maar de sneeuw en het ijs. Tja, dat is misschien toch wel een beetje waar de winter een echte winter van wordt naar mijn mening. Als ik nu naar buiten kijk, is het niet meer wit. Er liggen nu plassen op de straat en het ziet er buiten droevig uit. Dan verkies ik de sneeuw en de kou boven de regen en de wind. Hoewel vele mensen de kou tijdelijk leuk vinden, mag het zonnetje nu wel weer komen. De lente, daar wachten we op. Zon, zee en strand. Weg met de sjalen, mutsen en handschoenen.

Een verschijnsel wat nu blogland doorgaat, is ‘ten things on sunday’. Eerst wilde ik er niet aan meedoen, maar uiterlijk leek het me toch wel leuk. Gewoonweg omdat ik van lijstjes houd. Ik heb het idee van Emma gekregen, dus de credit gaat naar haar toe. Met dit keer het onderwerp ‘landen’, bedacht door een vriend van me.

My Sister’s Keeper is mijn top favoriet. Ik vind het verhaal niet alleen erg mooi, maar ik vind het erg mooi verfilmd. Er zit emotie in en bovendien staat het onderwerp vrij dicht bij me. Ja, absoluut mijn favoriet.

In 2011 is er veel gebeurd, maar in 2012 staat er vast nog veel meer te gebeuren. Ik heb geen idee wat de toekomst voor mij in petto heeft, maar ik weet wel wat ik in ieder geval graag wil laten gebeuren. En ik voor de meeste dingen zal ik mezelf moeten inzetten om het waar te maken, dus daarom een kort overzicht van mijn doelen in 2012. Kleine en grote, voor hobby/werk, sport, school en stage. Eigenlijk gewoon mijn hele leven. Sommige punten zullen wensen zijn, anders praktische doelen. Het is in ieder geval iets om me aan vast te houden.

“Ik ben eindelijk gewend aan het feit dat ik 2011 als datum schrijven en ik moet alweer beginnen met het schrijven van 2012.” Het is een bekende citaat, ieder jaar komt hij weer naar boven. Toch ben ik het er wel mee eens. Niet letterlijk, wel figuurlijk. De tijd gaat soms veel te snel. Nee, ouder worden vind op het moment (nog) niet zo’n groot probleem. Maar ik heb het gevoel dat ik soms geen tijd heb om even bij te komen. Niet van de drukte, maar vooral niet van de gebeurtenissen van de afgelopen jaren. Soms wil ik de tijd even stoppen, maar 2012 komt er wel aan. En daarom zet ik 2011 op een rijtje, hoewel misschien niet helemaal op chronologische volgorde…