We hadden het er al een tijdje over. Vriendlief en ik. Hij wilde graag een hond, dat is altijd een droom van hem geweest. Ik ben geen hondenmeisje, zag het eigenlijk niet echt zitten. Het brengt namelijk een enorme verantwoordelijkheid met zich mee. Toch, na een aantal gesprekken en een beetje overtuigingskracht van hem, hebben we besloten een hond in huis te nemen. En jawel, vandaag is de hond er gekomen. Het begon weken geleden, toen wij een advertentie op Marktplaats zagen staan. Eigenlijk zijn moeder, maar afijn. Kaya, hoewel ze eerst Chelsea heette, leek ons een heel lieve hond…

Het is ochtend, iets na acht uur. De wekker is net afgegaan. “Al zenuwachtig?” vraagt vriendlief. Vandaag de proefles voor het autorijden. Geen zenuwen, eigenlijk ben ik vrij rustig. Het ochtendritueel uitvoeren en binnen de korste keren gaat vriendlief de deur uit en staat er een lesauto voor de deur. Een aantal zaken bespreken onderweg naar een rustig weggetje. En toen. Tja, toen was het mijn beurt om te rijden. Nog steeds geen spanning in mijn lichaam, maar wel wat spannend uiteraard. Eerst wat uitleg, of eigenlijk vragen: weet ik waar alles zit? Zit ik goed? Ja? Dan gaan we beginnen met rijden…

Er lopen twee katten in dit huis. Of eigenlijk poezen, want het zijn vrouwtjes. Mijn grote en kleine beste vriendinnetjes, naast Minoes die in het huis van mama rondloopt. Alleen deze katten zie ik vaker, gezien het feit ik praktisch bij vriendlief inwoon – geen commetaar – en ze zelfs bij ons boven slapen. De katten zijn lief, schattig en natuurlijk speels. Want zo is vrijwel iedere kat. Alleen, als ze spelen, vind ik het schattig. De oortjes gaan in een bepaalde stand en de pootjes spelen. Een kat zien spelen, dat is eigenlijk heel schattig.

De vakantie is weer voorbij. En dat betekent: naar school. Maar toen het einde van de vakantie naderde, bedacht ik me dat ik eigenlijk nog wel iets voor school moest doen. Juist ja. Echt, werken deed ik wel. Maar ja, met mijn bedrijf bezig (oftwel lezen, schrijven en designen) is soms wel zoveel keer leuker dan saaie leerstof waar je op de één of andere manier doorheen moet komen. Ik kan nu niet zeggen dat ik fantastische boeken deze periode heb op school waar ik met plezier een uurtje in duik. Helaas. Toch moest ik me eraan wagen en heb ik ervoor gezorgd dat ik in ieder geval bijna al het werk voor maandag af kreeg. Tot bleek dat de lessen maandag uitvielen en ik me voor niets druk had gemaakt. Schoolstress, ik heb het vrijwel nooit doordat ik óf alles ruim op tijd af heb óf iets valt uit waardoor ik me niet meer hoef te haasten.

In 2012 tellen we 24 uur meer dan in 2011. Net zoals iedere vier jaar. Ik ben geboren in een jaar met 366 dagen, over 18 nachten ben ik twintiger. Toch realiseerde ik me pas eind deze maand dat er dit jaar een extra dag in februari zit. Ik werkte naar een deadline toe, die stond voor het einde van de maand. En ineens bleek ik een dag extra te hebben. Meevaller. Nu het eenmaal 29 februari is, is het duideljik schrikkeldag. Op social media worden kortingcodes voor een dag aangeboden en ik hoor het verschillende keren vallen als ik met het openbaar vervoer reis. Een extra dag, één keer in de vier jaar. Is het dan echt zo bijzonder?