Mijn grote droom

Al jaren roep ik dat ik een boek wil gaan schrijven. Of in ieder geval mijn verhalen wil gaan opsturen naar een uitgever als hij af is. Het probleem is alleen dat ik, als ik eenmaal een idee heb, vaker een fanfictie schrijf. Zo’n verhaal waarvan het onderwerp en personages al bestaan. Er komt weliswaar een nieuwe wending in het verhaal wat ik schrijf, maar daar houdt het dan ook wel mee op. Vaak kwam het er dan ook op uit dat het een one-shot werd. Je weet wel, zo’n verhaal met maar één hoofdstuk. Gewoon, omdat ik geen zin meer had om ermee verder gegaan, hoewel ik het verhaal van Hermelien Griffel en de Strijd der Levens nog steeds ergens op mijn harde schijf heb staan. Niet dat het ergens op slaat en de hoofdstukken werden ook steeds korter. Ook een High School Musical fanfictie moet er nog bij staan, hoewel ik dit zelf ook slecht vind.

Na een tijdje heb ik geen zin meer, omdat het idee al bestaat en ik er simpelweg niet mee verder kan. Bovendien zijn deze fanficties één of twee jaar geleden geschreven, toen ik ook veel minder goed in Nederlands was. Omdat ik toch nog wel fanficties wilde schrijven, maar niet meer in de vorm van hele verhalen, besloot ik over te gaan op one-shots. In het Engels, dat wel. Ik was toen van mening dat verhalen die in origineel in het Engels geschreven waren, ook een fanfictie in het Engels moesten hebben. Eigenlijk kwam het ook deels daardoor dat ik one-shots ging schrijven, want mijn Engels is simpelweg niet zo goed om een heel verhaal daarin te kunnen schrijven. In totaal heb ik drie one-shots gemaakt, één was wel mijn eigen fantasie, maar de overige twee fanficties over Twilight en Bleach. Daarnaast, zie ik net in mijn map ‘Verhalen’ staan, staat er ook nog een document vol met 100 drabbles over Twilight. Al met al aardig veel geschreven, maar nooit wat ik werkelijk wilde: een eigen verhaal schrijven, hem ook daadwerkelijk afmaken en hem opsturen naar een uitgeverij.

Nu—heel wat maanden later—ben ik klaar met de middelbare school. Aankomend jaar zal ik journalistiek gaan studeren, iets waar echt naar toe heb geleefd (hoewel het nu wel eng wordt hoor, de grote boze buitenwereld in… dat is nu eenmaal niet niks!). Sinds vorig schooljaar schrijf ik ook veel meer. Geen verhalen, wel artikelen voor onder andere het weblog van Scholieren.com, mijn online magazine Everyzine, de creatieve hobby website Craft Corner en mijn eigen blog. Erg leuk om te doen, want dat ik toch echt wel wat mijn hartje begeert: schrijven, schrijven en nog eens schrijven. Na school begon ik te werken, maar toch bleef ik ook schrijven. Op 31 juli liep mijn contract af en toen was ik ineens hele dagen (alleen) thuis.

Omdat ik nu eenmaal niet zo’n meisje ben die erop uit gaat en veel met vrienden gaat doen, kun je wel raden wat ik deed: iedere ochtend ging mijn laptop aan en iedere avond ging hij pas weer uit. Tussendoor ging ik er echt wel even tussenuit hoor, maar eindelijk kwam ik echt toe aan de dingen die ik normaal eigenlijk niet kon doen (maar stiekem wel deed) omdat ik met school bezig moest. Ik kon weer bezig met schrijven en dit ging dan ook vlotjes. Er kwamen steeds meer artikelen van mij, ook online. Daarbij had ik ook steeds meer inspiratie—iets waar anderen bijna jaloers op waren, want bij hen was dit echter ver te zoeken. Naast het schrijven was ik ook veel bezig met (web)design, om mijn blog en magazine in orde te maken. Juist, zodat er weer geschreven kon worden door mij en natuurlijk ook anderen.

Het heeft misschien anderhalf week geduurd voordat mijn echte schrijfkriebels weer op kwamen dagen. Ik wilde meer dan artikelen schrijven en dacht daarna gelijk aan mijn grote droom: een boek uitbrengen. Ik had nog een verhaal staan, maar daarvan had ik uitgeschreven wat ik wilde en ik had een nieuw idee. Snel begon ik met schrijven, bang om het te vergeten en al snel belandde ik bij hoofdstuk vijf. Het hoofdstuk waar ik nu nog steeds ben, omdat ik slechts een kleine week aan het schrijven ben. Er staan in totaal 21 hoofdstukken gepland en ik weet zeker dat ik hem dit keer af ga krijgen zonder dat de hoofdstukken korter worden, zonder dat ik iets gebruik wat in andere verhalen terug komt. Dit is mijn eigen idee, mijn eigen verhaal, mijn eigen boek. Dat later hopelijk uit zal komen, ooit.

Deze column is geschreven als voorbeeld column voor Chicklit.nl.