So You Think You Can Dance

Het was zondagmiddag, ongeveer half één. Op vriendjes verjaardag rijdt hij me naar het station. Op naar Utrecht, voor een show van So You Think You Can Dance. We zijn een uur te vroeg, maar dat maakt niet uit. We hebben wel goede plekken, het podium is goed te zien. Alleen de muziek staat erg hard. Een raar idee om dansers in het echt te zien dansen op een podium als je ze alleen op televisie hebt gezien. Maar wel heel mooie dansen.

Voor de show begint, is er een DJ aan het draaien. Ik verwacht dat ze weer weggaat, maar dat is niet het geval. Ze presenteert de show, stelt de dansers voor. In de show zingt ze zelf ook nog twee keer. Wel mooi, dat toegegeven. Iedere dansen heeft tijdens de show een solo. Er zijn zowel groepschoreo’s als duo dansen. Veel dansen komen uit de show, maar dat maakt niet uit. Het is even betoverend, vind ik zelf.  Hoewel ik het wel jammer vond van de luide muziek. Voortaan misschien maar oordopjes mee, want mijn oren waren blij toen we weer buiten stonden. Ondanks de luide muziek, heb ik met volle teugen genoten van de dansen. Niet alle dansers uit de show waren er, maar hé: mijn favorieten wel. Nina, de winnares. Anthony, haar “vriendje”. Anna, die tweede werd. De rest is ook steengoed, maar alleen jammer dat Juvat er niet bij was.

Het was niet dat ik wilde dat de show voorbij was, maar ik begon me op een gegeven moment af te vragen hoeveel dansen er nog zouden komen. Immers, op de televisie krijg je er veel minder te zien. Genoten van elke dans, maar misschien toch wel het meest van mijn favoriete koppel: Nina en Anthony. Het ‘nadeel’ van So You Think You Can Dance is alleen dat is altijd de neiging heb om ook te gaan dansen. Tja, ik heb niet voor niets veertien jaar lang gedanst…

Reageer

In Reizen en uitjes