Om eerlijk te zijn, denk ik dat het waar is. Iedereen heeft zo zijn geheimen. Er zijn geheimen die je voor jezelf houdt, alleen in je dagboek schrijft. Misschien zijn er ook geheimen die je beste vriend(in) alleen weet of misschien wel je ouders. Soms houd je het ook enkel gewoon eventjes geheim, zodat het later een leuke verrassing is voor de mensen om je heen. Een geheim hoeft niet altijd negatief te zijn, hoeft niet altijd hartverscheurend te zijn. Nee, een geheim kan ook positief uitpakken. Gelukkig maar, anders zouden verrassingen niet leuk meer zijn.

Op Twitter hoor je dat de één na de ander met een project bezig is. Hetzij openbaar, hetzij geheim. Ik zwoor mezelf dat ik er niet aan zou beginnen, maar ik heb het nu toch bezweken. Helaas. Het kopje hierboven heet ‘geheim’. Binnenkort zal ik het openbaar maken. Voor sommigen is dit het al, weten al wat er zal komen te staan. Voor anderen is het inderdaad nog een geheim. Dat geheim zal nog eventjes blijven, maar hard werken zal ik. Dat beloof ik jullie.

Titel:	Haar naam was Sarah
Auteur:	Tatiana de Rosnay
Jaar:	2010
Thema:	WO II, familie
Sterren:

De tienjarige Sarah wordt samen met haar ouders opgepakt en naar het wielierstation in Parijs gebracht, waarvandaan duizenden jogen worden gedeporteerd. Niemand heeft echter gezien dat Sarah haar kleine broertje Michel in een kledingkast opsloot, en de sleutel bij zich stak. Zestig jaar later krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht een artikel te schrijven over deze razzie. Ze gaat op zoek in archieven en via het dossier van Sarah ontdekt zij het goed verborgen geheim van haar schoonfamilie.

Een boek dat meerdere keren mijn aandacht trok en/of me werd aangeraden, maar ik hem pas na een tijdje kocht toen ik een keer met Alice in Zwolle aan het shoppen was. Ik vond toch dat het tijd was om het boek te kopen. Het scheen mooi geschreven te zijn en bovendien ook ontroerend. Aangezien ik van dat soort boeken houd, hem ik hem voor wel €10,- gekocht.

Met lezen begon ik pas op de terugweg, maar ik kon het boek eigenlijk bijna niet weg leggen. Ik wilde weten hoe het verhaal verder ging. War er met Sarah was gebeurd, hoe het zou aflopen tussen Julia en haar echtgenoot en natuurlijk: of zij het grote geheim wat haar schoonfamilie verborgen houdt, ontdekt. Het boek sleept je mee, hoewel er naar mijn mening soms iets te veel vraagtekens in zaten. Dat vond ik dan wel weer een minpunt. Of het werd pas (veel) later uitgelegd.

Wat ik wel een grappig feit vind, is dat het boek origineel Frans is. Normaal gesproken – van de boeken die ik hem gelezen en in hoeverre ik die heb begrepen dan – vind ik deze niet heel geweldig, maar dit boek kon toch mijn waardering ervoor krijgen. Hoewel ik dacht dat het verhaal totaal anders zou zijn, vond ik het toch een leuk boek om te lezen, ondanks de gebeurtenissen die in het verleden zijn gebeurd en op de waarheid gebasseerd zijn in het boek.

Wat vinden jullie ervan dat we nu eigenlijk nog steeds met de Tweede Wereldoorlog bezig zijn?