Twee grote hobby’s van mij zijn duidelijk: lezen en schrijven. Eigenlijk iets wat je in het dagelijks leven ook vrij veel doet. Op school, op het werk, maar ook thuis. Nu zie ik de hobby lezen echt als het lezen van boeken. En dan heb ik het niet over studie- en/of informatieboeken, maar puur verhalen. En hoewel ik online veel schrijf, is dat het échte schrijven niet. Natuurlijk, ik doe het met veel plezier, maar het schrijven van verhalen doet me zoveel meer deugd. Maar helaas zijn het twee hobby’s waar ik niet veel aan toe kom.

Voor het lezen heb je tijd nodig. Zeker als je dikke pillen leest zoals ik dat doe. 400 tot 600 pagina’s, iedere avond één of twee hoofdstukken. Ja, daar gaat wel even tijd inzitten, want overdag heb ik er amper tijd voor. School, werk, sport en andere hobby’s gaan even voor, maar ter ontspanning voor het slapengaan is het ideaal.

Net voordat nummer #5 uit kwam, nam ik een abonnement. Helaas krijg ik de eerste Flow pas vanaf september thuisgestuurd. Dus kocht ik hem nogmaals in de Albert Heijn in Zwolle. Met plezier heb ik hem weer gelezen en er zitten leuke knutselspulletjes in waarmee ik binnenkort zeker weer een keer ga knutselen als ik eenmaal in mijn kamer zit.

Ook heb ik een opslagbox voor de Flow ontvangen van de week en deze staat ondertussen al in Zwolle. Hier kan ik alle magazines in zetten, zodat het bij elkaar blijft. Binnenkort komt er ook een agenda uit (half augustus) en die ga ik ook zeker kopen. Handig voor school en in Zwolle straks. Hoef ik alles niet meer in mijn gsm en op mijn laptop te zetten, ook wel praktisch. ^^

Wat voor agenda heb jij voor volgende jaar of nu al?

Ik heb twee minuten naar de titel zitten staren. Volgens mij komt het negatief over en dat is wel het laatste dat de bedoeling is. Het is—hoe raar het ook lijkt—absoluut niet negatief bedoelt. Juist eerder positief… Ik ben wie ik ben en als men daar problemen mee heeft: screw them! Seriously, why should I care? If they won’t accept who I am, it’s their problem, not mine. Een vriendin van me zei zojuist op msn dat ze echt blij met me was. Dat ze blij is dat we vrienden zijn. Dat maakt mij voelen alsof ik de wereld aan kan. Zelfs het feit dat ik me eigenlijk klote zou moeten voelen—something personal, I’m not gonna explain… de mensen die het ‘moeten’ weten, weten ervan—kan mijn dag niet stuk maken. Ik ben ik en daar heeft iedereen maar mee te leven.

Op het moment heb ik echt een rare bui. De hele dag heb ik al de neiging om alles in het Engels te doen. Te lezen, te schrijven en te praten. Te lezen doe ik ook, ik lees namelijk Midnight Sun. Voor degenen onder ons die dit niet kennen, het is wilight maar dan vanuit Edwards visie. Je weet wel, van Stephenie Meyer. Juist ja, zij ja. Het is best interessant om te lezen wat Edward denkt en nog beter gezegd: wat anderen denken—want dat is zijn gave, hij kan gedachten lezen… behalve die van Bella natuurlijk. Misschien komt het wel doordat ik dit las, ik ineens in het Engels begon te schrijven en te praten vandaag.

Je zou voor de grap—take this literally—mijn msn gesprekken van vandaag eens moeten lezen. Eén en al Engels, hoewel dat het laatste uur is afgenomen. Geen wonder, het is bijna half één nu ik dit schrijf. Op de achtergrond klinkt de muziek van Anouk. ‘Michel’ heet het nummer. Een nummer over een jongen uit haar jeugd. In het Engels, natuurlijk. Ik zou mijn begin tekst aan moeten passen, want ik luister ook Engels. Om even verder te gaan… ik praat ook Engels. Met mijn vader vandaag, maar ik lees Midnight Sun ook hardop voor. Waarom? Omdat ik mijn Engels verbeteren wil. Lezen gaat prima, verstaan ook… nu wil ik het zelf ook *goed* kunnen schrijven en spreken, zonder dat ik steeds aan anderen (lees: soms vrienden, maar meestal Google Translate of de Van Dale) moet vragen welke woorden ik moet gebruiken. Sure, ik ben één van de weinigen—samen met wat vrienden—die nog een beetje Engels kan, maar het kan natuurlijk altijd beter. Ik ga mijn Engels verbeteren, mijn doel voor dit jaar. Wat zeg ik? Misschien wel voor langer. In de journalistiek zal ik het ook veel nodig hebben en waarom niet? Het is een mooie taal—voor het Brits—en een wereldtaal. Je kunt er veel mee bereiken en het is alleen maar handig als je het kunt.

So, screw the world and do whatever you like.

Wat doe jij dat je soms echt niet laten kan?