Ruim een week geleden plaatste ik al een sneakpreview online. Want ik kon de nieuwsgierige aagjes niet meer bedwingen. Geen probleem, want stiekem vond ik het wel leuk om een preview online te zetten. Maar nu is het zover: het project is eindelijk open en vanaf vandaag heet het project eindelijk ‘shop’. Het idee voor een shop had ik eigenlijk al een hele tijd en het stond ook op mijn to do-lijstje, maar ik ‘durfde’ er nooit aan te beginnen. Tot een paar weken terug. Ik roep al een tijdje dat je je dromen waar moet maken, dus waarom deed ik dat dan zelf ook niet?

Ergens halverwege het proces van de voorbereidingen begon ik een aantal fases te maken. Erg handig, want zo hield ik zelf ook overzicht. Fase één hield in: de ontwerpen aanvragen, zelf één maken en deze laten drukken. De fase die overigens ook het langst duurde, aangezien het ontwerpen niet in drie seconden gaat. Ik vroeg Wendy de Boer, Emmy van Ruijven en Jiska Kooiman om een ontwerp te maken in de stijl van Nouk-san en maakt er uiteraard zelf ook één.

Het is al een tijdje geleden dat ik aankondigde met een project bezig te zijn. En om eerlijk te zijn, verbaas ik mezelf dat ik het zo lang heb stil kunnen houden. Een aantal personen, een stuk of vijftien onderhand, weten er al vanaf. Dit komt omdat ik het kwijt moest, een paar mensen nodig had en ik het sommige mensen gewoon wilde vertellen.

Ergens halverwege de voorbereidingen, verzon ik drie fases voor mijn project. Eén daarvan is nu helemaal afgerond en de tweede eigenlijk zo onderhand ook wel. Nog één fase te gaan en dan kan ik het project hopelijk online zetten over een aantal dagen, namelijk in september. Nee, wat ik precies aan het doen ben, dat vertel ik nog steeds niet. Maar wees niet getreurd: een sneakpreview is nu eenmaal een sneakpreview!

Bloggen is iets wat ik al jaren graag doe. Daarbij heb ik veel contacten gemaakt in de internet wereld en heb ik nu veel vrienden op het web. Bloggen vind ik echt leuk om te doen. Mijn bergen inspiratie kan ik erin kwijt en mensen kunnen het dan nog lezen ook. Ook het webdesignen vind ik fantastisch om te doen. Daarom kwamen we (Alice, Leonie, Vivian en ik) op een idee. Waarom starten we geen website voor en door bloggers?

Ik begon met het uitwerken van het project in een word-document dat onderhand ongeveer 45 pagina’s bevat. Ieder op een aparte pagina, dus veel wit is er ook te zien, maar toch een aardige uitwerking. @aliceheartsit en @nederlandica vonden het een goed plan, alleen @VioletMirror wilde wat meer schrijven. Prima, geen probleem. De verdere ingrediënten totdat het project eindelijk van start kan, zijn:
♥ Een domein, webhosting en e-mail.
♥ Een mooie en efficiënte lay-out.
♥ Een redactie: schrijvers, bloggers en designers.
♥ Ideeën en natuurlijk de artikelen en blogs zelf.
♥ Verschillende soorten graphics.
♥ De andere benodigde pagina’s e.d.

Na lang wikken en wegen besloot ik toch drie dagen geleden het domein alvast maar aan te vragen. Het was vrij snel gedaan, waardoor ik ook de e-mailadressen alvast aan kon vragen. De index veranderde ik gelijk. Dat er vanaf januari 2011 een nieuwe website verschijnt. Een website voor en door bloggers. Ook een oproep om redactieleden. Intussen heb ik al een aantal mensen benaderd en begint er al een aardig team te ontstaan. Eind deze maand of begin december is het de bedoeling dat de website klaar is voor gebruik. Dit houdt in dat de lay-out klaar zal zijn, de pagina’s zijn geplaatst (want stiekem heb ik ze natuurlijk uit enthousiasme allang geschreven) en er een aantal artikelen, blogs en graphics klaar staan om online gegooid te worden.

En dan is het alleen nog maar wachten tot het eindelijk januari 2011 is om de website te mogen lanceren. Als ik stiekem nog in Amerika zit. Maar dan moet er eerst nog wel wat gebeuren. Heb jij nu zin om mee te werken? Laat het ons weten door middel van een e-mail, we zijn namelijk nog op zoek naar schrijfsters (v), bloggers (m/v), een vlogger (m/v) en een designer (m).

Om eerlijk te zijn, denk ik dat het waar is. Iedereen heeft zo zijn geheimen. Er zijn geheimen die je voor jezelf houdt, alleen in je dagboek schrijft. Misschien zijn er ook geheimen die je beste vriend(in) alleen weet of misschien wel je ouders. Soms houd je het ook enkel gewoon eventjes geheim, zodat het later een leuke verrassing is voor de mensen om je heen. Een geheim hoeft niet altijd negatief te zijn, hoeft niet altijd hartverscheurend te zijn. Nee, een geheim kan ook positief uitpakken. Gelukkig maar, anders zouden verrassingen niet leuk meer zijn.

Op Twitter hoor je dat de één na de ander met een project bezig is. Hetzij openbaar, hetzij geheim. Ik zwoor mezelf dat ik er niet aan zou beginnen, maar ik heb het nu toch bezweken. Helaas. Het kopje hierboven heet ‘geheim’. Binnenkort zal ik het openbaar maken. Voor sommigen is dit het al, weten al wat er zal komen te staan. Voor anderen is het inderdaad nog een geheim. Dat geheim zal nog eventjes blijven, maar hard werken zal ik. Dat beloof ik jullie.