Break out en live

Ik merk het duidelijk: het wordt weer mooi weer. Niet alleen aan de zon die feller gaat schijnen en dat je nu zonder jas naar buiten kunt, maar ook op het internet. Mensen gaan meer naar buiten, zitten minder achten hun laptop. De gsm gaat wel mee, dus twitteren komt er nog wel van, maar buiten is het toch veel fijner? In de afgelopen jaren trok ik me er weinig van aan en bleef ik binnen zitten. Dit jaar ga ik dat veranderen. Aangezien ik meer wil gaan schrijven (en dan bedoel ik niet in de vorm van artikelen, maar verhalen), ga ik voortaan ‘s middags naar buiten als de zon lekker schijnt. Mijn laptop kan wel mee -vooral voor de verhalen die nu al op mijn blog staan, maar ik denk dat ook gewoon het kladblok meeneem. Ook voor het leren voor school. Mijn gsm gaat wel gewoon mee, dus ik ben gewoon te bereiken, maar de avond is voortaan voor Blogaholics en L2BM. Dan is het toch niet zo lekker meer. Alleen jammer dat ik op maandag en dinsdag vrij laat uit bed, net als op vrijdag.

Eigenlijk al sinds 21 september, maar het is toch echt officieel herfst. Als ik naar buiten loop, zie ik overal bladeren om mee heen op de straat. Op hopen, maar ook verspreid. Met één blik naar boven is het duidelijk dat ook de bladeren die nog wel aan de bomen hangen, er niet meer lang zullen hangen. Wat ik echt mooi vind aan de herfst, is dat de bladeren een mooie kleur krijgen. Rood, oranje en bruin. Ondanks de kou, regen en wind zijn er toch nog warme kleuren aanwezig. Het maakt de herfst mooi.

Ja, jongens en meisjes, vandaag even een weerbericht. Voorspellen zal ik maar niet aan beginnen, want daar bak ik toch niets van. Tenzij ik het natuurlijk van weeronline.nl zou halen, maar dat noemt men kopiëren en dat is nu eenmaal niet zo netjes. Daarom bespreek ik niet het weer dat nog moeten met jullie, maar het weer dat al is geweest. Hier in Zwolle althans. De afgelopen dagen is het vooral heel erg regenachtig.

Vanochtend brak eindelijk de zon weer door en heb ik mijn deur naar buiten wagenwijd open gezet om hier eens flink van te genieten. Mijn camera mocht met mij mee, maar wel om jullie te dienen van een prachtige foto natuurlijk. Het bewijs, hoewel niet iedereen dit hopelijk nodig heeft en ook heeft mogen genieten van een heerlijke dag vol zon in plaats van regen, wind en onweer. Nu hopen dat het morgen ook zo blijft, zodat ik de Flow agenda kan halen. Want ja, dat is nu eenmaal belangrijk voor mijn planning en zonder planning kan ik niet leven.

Vandaag was het dan zover. Om half negen op staan, om vervolgens te maken om op het Lübeckplein te Zwolle te komen. Volgens mij hadden we net zo goed om twaalf uur nog een keer kunnen komen, zo druk dat het er was. Gelukkig waren we vrij snel aan de beurt, hoewel we daarna wel een eeuwigheid hebben kunnen wachten op de rest van ons groepje. Daarna zouden wij een zogenaamde stadsloop gaan doen. Wat dus betekent dat je iets van de stad zou moeten zien. We hebben echter enkel een plein gezien waar de groepsfoto’s werden gemaakt, de McDonalds en de stamkroeg voor studenten: ‘Het Vliegende Paard’. Dit terwijl de andere groepjes wél door de stad liepen. Uiteindelijk zijn J. en ik er maar in ons eentje er eventjes op uit gegaan.<

Uiteindelijk terug naar het GRASweek terrein, waar vrij harde muziek werd gespeeld, we ons op moesten geven voor een sport en een restaurant voor de volgende dag. Dit mocht je zelf bepalen, samen met je groepje. Rond 18.00 uur, nadat de DJ klaar was en we met z’n allen uit volle borst ‘Het sprietenlied’ hadden gezongen, konden we beginnen aan het barbecueën. Voor mij en A. een vegetarisch schoteltje, de rest moest het doen met één grote schaal. Waar dus niet genoeg op lag. Hetzelfde gold voor de borden en het bestek. Hoezo, een goede organisatie?

Afijn, tijdens het eten kwam de mededeling dat het zou gaan regenen en hard ook. Zoals je dan wel raden kunt, vloog iedereen de tent in. Waar later het toneelstuk/stukje cabaretier zou worden gespeeld. Nog geen half uur later kwam de mededeling dat we door de regen heen moest – en het spoelde nog steeds hard – om naar een schuilplek te gaan. Niet dat de tent niet droog was, maar het zou ook beginnen met onweren en dat was niet verantwoord. Wij met z’n allen naar een andere schuilplek, waar iedereen stond te verreken van de kou natuurlijk. Na een half uur kwam er de mededeling dat het stuk niet meer door zou gaan. Nee, daar waren wij nog niet achter… pas na ruim een uur mochten wij het terrein verlaten, alsnog in de regen en het onweer. Ik had dus toen al gewoon ruim een uur thuis kunnen zitten, lekker droog en warm. Bah, nee, geen geslaagde dag vandaag, want we kwamen alsnog kletsnat thuis.