A wonderfull world

Het is twintig voor zeven als ik me herinner dat ik ook nog even langs de Chinees moet om wat eten op te halen voor mijn vader. Hij is namelijk nog steeds niet thuis, eigenlijk ook al twee dagen niet thuis geweest. Ik zeg op msn dat ik even weg ben, druk op win + L op het toetsenbord zodat de laptop vergrendeld wordt (al is er toch niemand die wat zou kunnen doen, maar ach), klap mijn laptop dicht en ga op weg. Onderweg beslis ik pas naar welke Chinees ik ga. Die op de Singel is waarschijnlijk het dichstbij. Ik zet mijn fiets neer en kijk even naar het menu. Ik hoop dat ik genoeg geld mee heb genomen. De man voor me heeft de deur voor me open gehouden en ik stap naar binnen. Ik glimlach naar de man en het meisje achter de toonbank en laat de man eerst zijn keuze maken. Als hij dat eindelijk heeft gedaan, ben ik aan de beurt. Ik bestel nasi (maar dan wel zonder de prei, want daar is mijn vader allergisch voor) en wat saté. De saté blijkt duurder te zijn dan ik had verwacht, dan maar wat minder vlees…

Ik ga zitten om te wachten op mijn bestelling. De man biedt me wat kroepoek aan, maar dat sla ik beleefd af. De kroepoek die in het mandje bij de Chinees ligt, heb ik nooit echt lekker gevonden. Ik kijk wat om me heen, terwijl ik luister naar de conversatie van het meisje achter de toonbank en een nieuwe klant. Het is duidelijk dat ze elkaar kennen, zo vriendschappelijk als ze met elkaar omgaan. Dan dwalen mijn gedachten al weer af. Eigenlijk is de Chinees een best mooi restaurant. Als ik naar links kijk vanaf mijn plaatsje, zie ik de toonbank met daarop versieringen en beeldjes. Alles is ook heel netjes opgeruimd, iets wat ik persoonlijk erg fijn vind. Naast de toonbank staat een kast met beeldjes erin. Typisch Chinees, maar wel heel mooi om te zien. Op de tafel ligt niet veel bijzonders, wat tijdschriften om de wachttijd te doden…

Als ik omhoog kijk, zie ik een soort van spiegel met symbolische tekeningen (of moet ik zeggen schilderingen?) erop. Er staan vissen op. Dat herinnert me ook gelijk aan het mooiste ‘voorwerp’ wat in de ruimte staat: het aquarium. Eigenlijk is het een dood simpel ding, maar er staan beeldjes en planten in—op precies de juiste manier geordend—en de bak wordt zo verlicht, dat het een bijna magisch effect heeft. Ook op de vissen zelf. Mijn ogen volgen de vissen en in gedachten vorm ik een verhaal wat ze allemaal aan het doen zijn.

Dan word ik geroepen. Mijn bestelling is klaar. Ik schrik op uit mijn gedachten, pak het tasje met eten erin aan en bedankt het meisje vriendelijk. Ik loop de Chinees weer uit, doe het eten in mijn fietstas en ga weer op weg naar huis met een glimlach op mijn gezicht. Een wonderlijke wereld, bij de Chinees.

Wat vinden jullie van de Chinees?